जम्मा दुई वर्षको उमेरमा, अमरले एक गम्भीर ज्वरोपछि बोल्ने क्षमता गुमाए। अहिले १६ वर्षका र बोल्न नसक्ने भए तापनि, उनी आफ्ना साथीहरू र परिवारद्वारा माया गरिएका एक दयालु र मेहनती छोरा हुन्। उनकी आमा, ललिता, आफ्ना तीन छोरा र ससुरालीसँग बार्डिबासमा बस्छिन्, जबकि उनका श्रीमान् विदेशमा काम गरेर ऋण तिर्न संघर्ष गरिरहेका छन्। खेती र दूध बिक्रीबाट हुने सीमित आम्दानीले जीवन सजिलो थिएन। ललिता ADRA को साहस (SAHAS) परियोजनामा सामेल भएपछि सबै कुरा परिवर्तन भयो। कहिल्यै विद्यालय नगए पनि, उनले व्यवसाय तालिम पूरा गरिन् र घरबाटै बहादुरीका साथ एउटा सानो खाजा पसल सुरु गरिन्। भैँसीको खोरलाई पसलमा परिणत गरेर, उनी अहिले दैनिक आम्दानी गर्छिन्, र अमरले गर्वका साथ उनलाई मद्दत गर्छ। उनको यात्राले देखाउँछ कि साहस, सहयोग र दृढ संकल्पले सबैभन्दा कठिन चुनौतीहरूलाई पनि नयाँ सुरुवातमा बदल्न सक्छ।.

कञ्चन ४ चापाजापतिकी सीता खत्रीले आत्मविश्वास निर्माण, ज्ञान र अवसरमार्फत आफ्नो जीवन परिवर्तन गरिन्। एक समयमा पशुधनसम्बन्धी सीप, नेतृत्व र जानकारीको अभाव भएकी उनी टेराई परियोजनामा सामेल भइन् र पशुधन व्यवस्थापन, व्यवसाय योजना, नेतृत्व, बचत र कृत्रिम गर्भाधान सेवाहरूमा तालिम प्राप्त गरिन्। अहिले उनी एकवटा गाई र भैँसीसहितको डेरी फार्म चलाउँछिन् र सागरमाथा महिला किसान समूहकी अगुवा किसान तथा कोषाध्यक्षको रूपमा काम गर्छिन्। उनी बैठकहरूको नेतृत्व गर्छिन्, आर्थिक व्यवस्थापन गर्छिन्, ज्ञान बाँड्छिन्, र स्थानीय सेवाहरूसँग सम्पर्क गराउँछिन्। दूध उत्पादन दैनिक १२–१३ लिटरबाट बढेर १६–१७ लिटर पुगेको छ, जसले घर खर्च धान्न पुग्छ। उनले आत्मविश्वास, स्वतन्त्रता र सम्मान प्राप्त गरेकी छिन्, जसले महिलाहरूले डेरी फार्मिंगमार्फत आत्मनिर्भरता हासिल गर्न र परिवार तथा समुदायलाई उकास्न सक्छन् भन्ने कुरा प्रमाणित गर्दछ।.

“RELIEF परियोजनामा संलग्न हुनुअघि, म परम्परागत रूपमा खुला गोठमा बाख्रा पाल्थें। बाख्राहरू वातावरणीय तनावप्रति अत्यन्तै संवेदनशील थिए र जंगली जनावरहरूले बारम्बार आक्रमण गर्थे। यसले मलाई पशुपालनलाई जीविकोपार्जनको भरपर्दो स्रोतको रूपमा हेर्ने विश्वास गुमाउन बाध्य बनायो। मैले RELIEF परियोजनामा सहभागी भएँ र पशु स्वास्थ्य, सुरक्षा, र उत्पादकत्वका लागि आधुनिक बाख्रा गोठको महत्त्वमा केन्द्रित भई सुधारिएको पशुधन व्यवस्थापनमा तालिम प्राप्त गरेँ। उहाँहरूले मलाई २५ वटा बाख्रा अट्ने गोठमा आर्थिक सहयोग पनि गर्नुभयो। यो सहयोग र तालिमले गर्दा मैले बाख्रापालनको सीप बढाएको छु, र अहिले बाख्राको संख्या २४ पुगेको छ। यसले मेरो आत्मविश्वास र आम्दानी दुवै बढाएको छ, जसले हाम्रो परिवारको आवश्यकताहरू पूरा गर्न मद्दत गरिरहेको छ। भविष्यमा अझ धेरै बाख्रा पाल्ने मेरो योजना छ।”